NAVO

VLISSINGEN - Mariniers tijdens een oefening op het Vlissingse Badstrand ter voorbereiding van de grote NAVO-oefening in april aan de Westkust van Schotland. Het Tweede mariniersbataljon voert een snelle verrassingsactie uit, in zogenaamd vijandelijk gebied, vanaf het amfibisch transportschip Harer Majesteits Rotterdam. ANP EVERT-JAN DANIELS Premier Mark Rutte (L) ontmoet NAVO-topman Anders Fogh Rasmussen. Nederland is een van de drie NAVO-landen die Patriotraketten naar bondgenoot Turkije stuurt. ANP JERRY LAMPEN

De NAVO is een militair samenwerkingsverband van de Verenigde Staten, Canada en 27 Europese landen.

De Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) werd in 1949 opgericht, na het ondertekenen van het Noord-Atlantische Verdrag. Dat verdrag regelt de samenwerking en verdediging van de 29 lidstaten. De Nederlandse krijgsmacht doet wereldwijd mee aan tal van grotere en kleine missies. Zij doen veel aan training van buitenlandse legers en mengen zich minder vaak direct in de strijd.

Geschiedenis

De NAVO werd oorspronkelijk opgericht als militair blok tegen de toenmalige Sovjet-Unie. Kort na de Tweede Wereldoorlog ontstonden spanningen tussen het kapitalistische westen (geleid door de Verenigde Staten) en het communistische oosten (geleid door de Sovjet-Unie). De Sovjet-Unie en Oost-Europa verenigden zich en sloten in 1955 het Warschaupact, als tegenhanger van de NAVO. Deze spanningen mondden uit in de Koude Oorlog, een oorlog die nooit uitgevochten wordt maar waarin veel over en weer gedreigd werd.

De Koude Oorlog eindigde symbolisch met de val van de Berlijnse muur en de hereniging van Oost- en West-Duitsland in 1989. Twee jaar later viel de Sovjet-Unie uiteen en was de Koude Oorlog officieel ten einde.
Het Warschaupact werd opgeheven, maar de NAVO bleef bestaan. De NAVO-bondgenoten vonden het belangrijk om elkaar, indien nodig, toch te verdedigen als één van de landen wordt aangevallen. Sinds de jaren ’90 richt de NAVO zich meer op de bestrijding van terrorisme, cybercriminaliteit, de verspreiding van kernwapens.

Organisatie

De NAVO is een intergouvernementele organisatie. Dat betekent dat het een bondgenootschap is tussen gelijkwaardige regeringen. Alle lidstaten moeten instemmen bij het nemen van beslissingen.
De politieke leider van de NAVO is de secretaris-generaal. Sinds 1 oktober 2014 is dat de Noor Jens Stoltenberg. 

Missies

De NAVO voert verschillende militaire missies uit:
- Missie in Kosovo
Sinds 1999 zijn NAVO-troepen in Kosovo aanwezig om de vrede te bewaren. In Kosovo is al jaren oorlog tussen Serviërs die Kosovo als Servische provincie zien en Albanezen die Kosovo als onafhankelijke staat zien.
- Missie in Afghanistan
De Verenigde Naties vielen in 2001 Afghanistan binnen met de ISAF, de International Security Assistance Force. Sinds augustus 2003 valt de ISAF onder de leiding van de NAVO. Het doel van de missie is om de Afghaanse regering te ondersteunen en te voorkomen dat Afghanistan weer in de handen van de Taliban komt.
In 2014 eindigt de ISAF-missie.
- Missie in Libië
In 2011 heeft de NAVO de Libische bevolking geholpen het regime van Khadaffi ten val te brengen.
- Missie in Turkije
Turkije vroeg de NAVO eind 2012 om Patriots te sturen ter bescherming tegen aanvallen uit Syrië. Sinds januari 2013 zijn deze raketverdedigingssystemen operationeel.
-Missie in Litouwen
In 2016 is de NAVO een operatie gestart om Rusland af te schrikken.

Dossier:

NAVO

Laatste wijziging: 3 april 2019
Dossier Thema: Mens en Maatschappij