Arbeidsmigratie

GEEN CAPTION ZANDVOORT-Uithangbord bij het kantoor van Kennemerland Uitzendorganisatie, uitzendbureau voor Poolse werknemers. ANP PHOTO KOEN SUYK

Steeds meer mensen trekken naar andere landen om er te werken, vaak omdat de omstandigheden er beter zijn. Dit heet arbeidsmigratie.

Sinds de uitbreiding van de Europese Unie in mei 2004 trekken steeds meer Oost-Europeanen naar het westen op zoek naar werk. Bij werkgevers zijn deze migranten zeer gelief, want het zijn harde werkers en veel goedkoper dan lokale krachten.
Nederlandse en Belgische werknemers zien hen dan ook vaak als oneerlijke concurrenten die hier de banen komen inpikken. De economieën van veel West-Europese landen kunnen echter nauwelijks meer zonder Polen, Litouwers of Slowaken.

Nederland heeft de toestroom van Oost-Europeanen geprobeerd te beperken door Roemenen, Bulgaren en Kroaten te verplichten om een werkvergunning aan te vragen als ze in Nederland willen werken. Deze regeling werd op 1 januari 2014 opgeheven.
Toen waren veel mensen bang dat de arbeidsmarkt overspoeld zou worden, maar dat is niet gebeurd.

Gastarbeiders

Ook eerder kwamen veel buitenlanders naar België en Nederland om er te werken. Vanaf de jaren ’60 kwamen arbeiders uit onder andere Italië, Marokko en Turkije om hier te werken. De bedoeling was dat ze hier tijdelijk zouden komen werken, maar velen bleven hier wonen en lieten hun families overkomen.
Nu wordt deze term niet meer gebruikt.

Kenniswerkers

Naast laaggeschoolde arbeiders, verhuizen ook veel hoog opgeleiden hun land op zoek naar werk.

Dossier:

Arbeidsmigratie

Laatste wijziging: 2 januari 2017
Dossier Thema: Bedrijf en Beroep

Gerelateerde dossiers